cynamon - historia i pochodzenie
Cynamon jest przyprawą znaną od bardzo dawna. Pierwsze informacje o nim pojawiły się już w Biblii. Korę cynamonowca stosowano jako przyprawę prawdopodobnie już w IV w. p.n.e. od Indii po Chin. Cynamon wykorzystywany był w średniowieczu w Europie do mięs i sosów. Przyprawa ta była wykorzystana w celach leczniczych już do wieków. W starożytnej medycynie chińskiej stosowano go w walce z przeziębieniami, nudnościami i biegunkami. Znany był również z tego, że dodawał energię.

Cynamonowiec jest wiecznie zielonym drzewem z rodziny wawrzynowatych o rozmiarze od 6 do 12 metrów. Rośnie w Indonezji, Indiach, Wietnamie, Sri Lance, Brazylii i w Egipcie. Posiada wąskie liście i małe kwiaty.
Najważniejszym elementem drzewa cynamonowca jest kora. Korę zbiera się podczas pory deszczowej czyli wiosną i jesienią. Na początku zdejmowało się korę z dziko rosnących drzew, obecnie uprawia się je ogrodach. Najbardziej ceniona kora pochodzi z młodych, około trzyletnich, pędów. Paski ściągnięte z kory zbiera się w pęczki i poddaje fermentacji pod przykryciem przez jedną/dwie doby a następnie suszy się je na słońcu. Kształt ruloników, który tak dobrze znamy kora przybiera podczas wysuszania.